Liefdesbrief

Regen, ik heb al je boeken. Ik las ze stuk.
Ik citeer ze in het weerbericht.
Ik lees ze voor aan kinderen in roze rubberlaarzen.
Ik val erop terug als mijn bestaan op pauze staat.

Je sloot me op, soms weken achter elkaar,
in lekkende tenten en houten vakantiehuisjes.
Je maakte kringen op de vijver
en de grote speurtocht viel in het water.

Ik denk wel dat ik van je hou, regen,
omdat je nu al zolang valt en niemand
raapt je op. Het stormt vandaag. Zojuist
veranderde je mijn geschminkte dochters

in verlopen clowns. Ze huilden, ze begrepen niet
wat voor geschenk je bent geweest, de avond
dat hun moeder maar bleef slapen
toen jij viel en viel en viel

tot na de laatste trein.

Ingmar Heytze (1970)